Απ-αισιοδοξία...

Άνθρωποι τριγύρω μας, μας μιλούν. Και εμείς δεν τους ακούμε. Ή κάνουμε πως δεν τους ακούμε, δεν θέλουμε να ακούσουμε την αλήθεια, ή τους απωθούμε, δεν δίνουμε καν σημασία... Δεν τους καταλαβαίνουμε.. Ένα γεγονός το οποίο με απασχολεί τον τελευταίο γεγονός είναι πως περπατάμε με σκυμμένο το κεφάλι... Ίσως η κοινωνία μας έχει γονατίσει, ή σκεφτόμαστε αρνητικά... Εμπιστευόμαστε δύσκολα άλλους... Δες πως αλλάζει η μέρα σου αν περπατάς με το κεφάλι ψηλά και πείς μια καλημέρα σε έναν άγνωστο στο δρόμο. Χαρίζεις θετική ενέργεια! Μάλλον θα φτιάξεις και τη δική του μέρα..

Υπάρχουν συναισθήματα που φοβόμαστε... Φτάσαμε σε ένα σημείο να φοβόμαστε να ζήσουμε. Φοβόμαστε να νιώσουμε, να μιλήσουμε, να εμπιστευτούμε να αγαπήσουμε... '' Άσε με ήσυχο...'' Ακούστηκε μια φωνή... Και είχε λάθος... Αν άκουγε ίσως και να καταλάβαινε την αλήθεια...